سایه ی لیلا به قلم سعیده براز
پارت شصت و دوم :
سرم را پایین می اندازم و خودم را بابت حرفی که زده بودم لعنت می کنم که خنده اش می گیرد.
عصبی می گویم:
-به چی می خندی؟
به گونه هایم اشاره می کند.
-گونه هات گل انداخته.
-زهرمار، از بس که تو پررویی، چرا اشاره ی مستقیم می کنی؟
ابرویی بالا می اندازد.
-اتفاقا من حرفمو کاملا غیر مستقیم زدم، می خوای بگم مستقیم چطوریه؟
قاشق و چنگالش را داخل ظرف رها می کند و به صندلی اش تکیه
لطفا صبر کنید...
Zoha
0خوشم میاد که توی همه ی رمانای خانوم براز مردا هول زنشونن😉❤️❤️